De storm
Raast buiten
Breekt takken
Huilt mee
De storm
Raast binnen
Breekt mijn hart
In twee
Ontwortelt
Verloren
Huil ik, huil
Als een wolf
Eenzaam
In de wind
Om jouw
Mijn liefste
Hondenkind
Afwachtend bleef je even staan kijken
Gaan ze echt met me uit
En dan vloog je naar de gang
Wachtend bij de deur
Tot je riem werd aangelijnd
Overal snuffelen
Duizend keer een plasje doen
Zoeken naar het juiste plekje
Paar rondjes draaien en dan
Je poepie doen
Daarna weer parmantig
Met je staartje in de lucht
Door de polder of de Velodreef
Je lag zo graag bij Sven als hij ging draaien
En bij Max achter in tuin
Of bij Gérard achter op de fiets
En met mij toeren in de cabrio
Dertien jaar was je onze beste vriend
Altijd blij en vrolijk
Nooit een slecht humeur
Soms ondeugend en als je je kans zag
Ging je ervandoor
Wetend dat we de auto zouden starten
Alleen dan konden we je vangen
En moesten we met meneertje een eindje gaan rijden
Liefst in de auto met het dak omlaag
Of anders met je koppie uit het raam
Je haren wapperend in de wind
Nooit meer je trippelpootjes op de houten vloer
Nooit meer je kenmerkende blafje als je een koekje wou
Of een ander blafje als je water op was
Je had ons zoveel te vertellen
Hele verhalen
Maar de laatste weken was je radeloos
En wij ook
Kon je maar vertellen wat er was
Je gaf ons nog een ongelooflijke laatste wandeling
Jouw herinnering aan ons allemaal
En toen moesten we je laten gaan
Het moeilijkste besluit van ons leven
Lieve Chad, Je blijft altijd een deel van ons gezin
We gaan je zo hard missen
Het voelt zo stil en leeg
Nu jij er niet meer bent
Chad, onze stoere vent
Dank voor trouwe liefde
Recente reacties
Archieven