Ik verstar
als ik ze hoor
Je voetstappen
door de gang
Op de trap
Kloppend hart
als je nummer
verschijnt
Mijn keel
knijpt dicht
van angst
Vernedering
Hoe heb ik mij
zo laten doen
jou het vertrouwen
in mijzelf
te doen ontnemen
Schaamte
dat ik dit heb toegestaan
en niet gewoon
ben weggegaan
nooit meer
©Elles Jansen
Social tagging: angst > vernedering
heel mooixx
Dit mooie gedicht is duidelijk een manier om deze vervelende periode van je af te schrijven.
Ik hoop voor je dat na deze storm voor jou de zon weer gaat schijnen.
Dikke knuffel
Schaam je niet, en zoals je schrijf dit overkom je niet weer. Straks weer een nieuwe periode waarin je blaakt van zelfvertrouwen en je weer volijke gedichten schrijft, ;-(
Dikke kus voor jou Lilian. X 🙂
Prachtig Ellis. En het raakt me, zouden mijn woorden kunnen zijn. Xxx
Dank je wel Anja, voor dit waardevolle compliment.
Ik zie dat jij je weg ook hebt gevonden met die prachtige foto’s. Daar zitten ook verhalen achter.
Fijn dat je af en toe nog eens op mijn site kijkt 🙂
lieve groeten
Ellis
Mooi gedicht. Voel hier heel veel bij..heb zelf een gedicht geschreven nadat ik ben weggegaan. Mij trap van tien…hij stast wel op mijn gedichtensite maar die leest bijna niemand…heb tot nu toe nog niet gedurfd hem op facebook te zetten…ik ben bang dat dit mijn kinderen nog meer pijn doet dan hen al is aangedaan doordat ik te lang ben gebleven…dank voor het delen
Dank je Ine,
Ik durfde het op facebook te zetten omdat alleen insiders weten waar het over gaat en de persoon in kwestie zit niet op facebook dus voel ik me redelijk veilig. Ik hoop troost te bieden aan mensen die ook in zo’n situatie zitten of net het zetje te geven dat ze nodig hebben om voor zichzelf te kiezen. Ik ga een kijkje nemen op jouw site. Lief dat je hier een reactie hebt achtergelaten.
Warme groet, Ellis
Lieve Ellis’,
Ik denk dat veel mensen dit zullen (h)erkennen
Je blijft jezelf overtreffen.
Je fan van het eerste uur.
Dikke knuffel