Ruim 20 jaar was ik directiesecretaresse in een prachtig ziekenhuis. De deur op de foto gaf toegang tot de bestuurskamer. Na de verbouwing werd het de deur naar het kantoor van mijn geliefde baas, de directeur patiëntenzorg. Onlangs passeerde ik deze deur en kon niet anders dan een gedicht aan hem opdragen. In memoriam Willem van der Pompe
De Gesloten Deur
Mijn geliefde
diep gekoesterde
voor eeuwig
gesloten deur
Mijn hand streelt
jouw geharde bronzen schild
volgen de grillige contouren
die mijn hart
opnieuw beroeren
Het hout onder het harnas
van kleur
van deze bijzondere deur
hebben jouw geur
niet kunnen vangen
maar toch ruik ik je
alsof het gisteren was
Willem II sigaar
opgegaan in rook
vergaan tot as
Och Willem
Was je nog maar…
©Elles Jansen
02 juni 2016
in memoriam Willem van der Pompe
directeur patiëntenzorg Franciscus Ziekenhuis Roosendaal
Prachtig in memoriam
Dank je lieve vriend.
Mooi Elles
Dank je Cecile, liefs Elles
Wat een prachtig gedicht, Elles. Heel warm!
Soms komt het ineens hé Irma, dank voor je compliment.
Wat mooi. Het zegt iets over jouw geliefde baas maar ook over mijn vriendinnetje.
Mooi geschreven, Elles.x
Dank je lieve, waardevolle Bloem.
Mooi en lief Elles, liefs
Hey Bernice,
Hoe kom jij hier zo verzeild? Dank je voor je reactie. Ik stuur je nog een privémail. xxx Elles