Archives for gemis

De etaleur

 

De etalage

Spijkertje tussen je tanden
uiterste concentratie
binnensmonds een vloek
ragfijn etalagedraad
met een knoopje
onzichtbaar

Een hoofd vol ideeën
sneller dan je handen
kunnen volgen
de ruimte warm en krap
zoveel producten
onder de felle lampen
tentoongesteld zichtbaar

Mensen lopen voorbij
werpen een blik
op de verleiding
in de prachtige etalage
waar de avond ervoor
jij zat te zweten
ik zal nooit vergeten

Jouw etalage
kwam tot leven
tijdens je afscheid
al die winkeliers
waar jij vele onzichtbare uren
had gewerkt en genoten
de etaleur kwam in het licht
en mijn hart zwol van trots
zichtbaar

Van Dammeke Memorial

 

Lieve Greet

Vier seizoenen alweer
sinds jij ben heengegaan
de tijd vliegt
maar is ook stil blijven staan
Je kids zijn gegroeid
in lengte
maar ook in volwassenheid
veel te snel voor hun tijd…

Het verdriet van de herfstdagen
als een boom die zijn blad verliest
stonden wij daar in de kou
een leven zonder jou
Tranen in stormvlagen
op sombere winterdagen
ijselijke koude in ons hart

 een Memorial Van Dammeke
ja speciaal voor jou madammeke
hieven al jouw vrienden
hun glas naar de hemel
De zon scheen
en het werd lente in mijn hart

 collega’s van de Bijster
die dagelijks een kaarsje branden
bij jouw foto en gedenkboekje
ben jij niet in een vergeethoekje
maar dagelijks aanwezig
in verhalen op de groep

Je was zo dichtbij
op die 11e mei
in het licht van de kaarsjes
in de witte wijn die vloeide
we voelden jouw klop
op onze schouder
hoorden jouw stem
herinneringen brachten je weer tot leven
en we huilden stille tranen van verdriet

Omdat jij ons veel te vroeg verliet

Feest

 

 

Het was feest
jouw man werd vijftig
en vierde met nog twee vrienden
een feestje zoals jij ze zo graag had

Jouw foto hing op de wall of fame
in een prachtig gouden frame
Zo was je er toch een beetje bij lieve schat

Laat de zon in je hart
jouw favoriete lied
werd gedraaid door de DJ
En iedereen zong mee

De witte wijn vloeide rijkelijk
in jouw voor altijd lege glas|
jouw lieve ventje deed zijn best
Net als de rest

Jouw naam vloeide over onze lippen
Tranen werden weggeslikt
We moeten het leven vieren
Dat was jouw grootste les

Ik zag je dansen
Je haren glanzen
Je ogen schitteren

Even stond ik me dat toe
Het gevoel daar met jou
op de dansvloer
tussen jouw vriendinnen
en al degenen die jou beminnen
jou zo ontzettend missen

en de pijn is scherper
dan ik hebben kan

Allerheiligen – Voor Jou

Allerheiligen
Voor Jou

Een cognackleurig lederen jackje
donkere haren wapperend in de wind
fier rechtop zittend op de fiets
op een gewone ochtend
reed je voorbij de school
mijn hart klopte in mijn keel
toen ik je inhaalde

tranen rolden over mijn wang
toen ik
tegen beter weten in
een blik wierp in de binnenspiegel
en zag
dat haar gezicht
niet het jouwe was
Is het nog maar pas
dat jij daar nooit meer fietst
en ons achterlaat
met niets
dan een mooie herinnering
in een huilend hart

De Gesloten Deur

 

deur

Ruim 20 jaar was ik directiesecretaresse in een prachtig ziekenhuis. De deur op de foto gaf toegang tot de bestuurskamer. Na de verbouwing werd het de deur naar het kantoor van mijn geliefde baas, de directeur patiëntenzorg. Onlangs passeerde ik deze deur en kon niet anders dan een gedicht aan hem opdragen. In memoriam Willem van der Pompe

 

 

 

 

De Gesloten Deur

Mijn geliefde
diep gekoesterde
voor eeuwig
gesloten deur
Mijn hand streelt
jouw geharde bronzen schild
volgen de grillige contouren
die mijn hart
opnieuw beroeren
Het hout onder het harnas
van kleur
van deze bijzondere deur
hebben jouw geur
niet kunnen vangen
maar toch ruik ik je
alsof het gisteren was
Willem II sigaar
opgegaan in rook
vergaan tot as
Och Willem
Was je nog maar…

©Elles Jansen
02 juni 2016
in memoriam Willem van der Pompe
directeur patiëntenzorg Franciscus Ziekenhuis Roosendaal

Het beschreven blad

herfstblad

 

onverwacht
overvalt me
jouw geur
herinneringen
van een kind
dwarrelend
als herfstbladeren
in de wind
zo fier en sterk
wachters van
mijn jeugd
wuivende armen
wiegen me in slaap
brengen vreugd

 

fietsend draai
ik de oprit op
zie jullie daar staan
keurig in een rijtje
gehuld in groen
v
eegt hij jouw
bij elkaar
nerven met een
kartelrand
glippend door
zijn hand

 

tekenend voor
ons leven
ach waren jullie
nog maar hier
mijn lieve vader
en het blad
van de populier

 

©Elles Jansen

herfst 2012

 

Het regent harder dan ik hebben kan

regen

 

 

 

 

Voor mijn vader

Soms schijnt de zon
onverwacht
breken de stralen
door het wolkendek
huppel je opeens
door de straten
en kan je alles aan

Maar vandaag
drukt
een zware wolk

op mijn gemoed
donkere luchten
verduisteren
mijn 
zon
stilte voor de storm
onheilspellend
om wat er komen gaat

De telefoon rinkelt
opeens staat de wereld stil
Je bent niet meer
totale zonsverduistering


En het regent
harder
dan ik hebben kan